Από άνδρες με γιλέκα που κρατούσαν ρακέτες με γυαλόχαρτο, μέχρι άνδρες και γυναίκες αθλητές με χορηγούμενες εμφανίσεις και εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας, τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ομάδων της ITTF έχουν διανύσει τεράστια απόσταση από το 1926.
Με λιγότερες από 100 ημέρες να απομένουν μέχρι το Λονδίνο 2026, παρακολουθήστε τις ιστοσελίδες της ITTF και της Table Tennis England καθώς και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για πλήθος αφιερωμάτων στη σειρά Road to London 2026.
Η διοργάνωση εξελίχθηκε από ξύλινα παρκέ σε Taraflex, και από αίθουσες με ξύλινες επενδύσεις σε τεράστιες αρένες με όλη τη λάμψη του αθλητικού θεάματος.
Αν προστεθούν οι αλλαγές κανονισμών, η μετατόπιση της κυριαρχίας από την Ευρώπη στην Ασία, ο αυξανόμενος αριθμός χωρών που συμμετέχουν και ακόμη και η μετάβαση από ασπρόμαυρες σε έγχρωμες φωτογραφίες, είναι δίκαιο να πούμε ότι η διοργάνωση είναι αγνώριστη σε σχέση με πριν από έναν αιώνα.
Καθώς ετοιμαζόμαστε να επιστρέψουμε στο Λονδίνο για την εκατονταετηρίδα του Πρωταθλήματος, ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικούς από τους σημαντικότερους σταθμούς αυτής της διαδρομής.
Ένα πλήρες σύνολο αγωνισμάτων
Τα Πρωταθλήματα ξεκίνησαν το 1926 με πέντε αγωνίσματα, δεν υπήρχε Ομαδικό Γυναικών ούτε Διπλό Γυναικών. Το Διπλό Γυναικών προστέθηκε γρήγορα, στο δεύτερο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Στοκχόλμη το 1928, αλλά χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1933 για να καθιερωθεί το πρώτο Ομαδικό Γυναικών, στο όγδοο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Παρίσι.
Αυτό σήμαινε και ένα νέο τρόπαιο – την προσθήκη του Κυπέλλου Corbillon για το Ομαδικό Γυναικών, δίπλα στο Κύπελλο Swaythling, που απονέμεται στους Πρωταθλητές Ομάδων Ανδρών. Μέχρι και σήμερα, και τα δύο κύπελλα απονέμονται στη χώρα που κατακτά τον τίτλο.
Ενθάρρυνση του επιθετικού παιχνιδιού
Στο 10ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Πράγα το 1936, σημειώθηκε το μεγαλύτερο ράλι στην ιστορία, στον πρώτο αγώνα ομάδων ανδρών μεταξύ Πολωνίας και Ρουμανίας, όταν ο πρώτος πόντος ανάμεσα στους Alojzy Ehrlich και Farkas Paneth διήρκεσε δύο ώρες και 12 λεπτά!
Την επόμενη χρονιά, λήφθηκαν τρεις αποφάσεις για την προώθηση του επιθετικού παιχνιδιού:
- Το ύψος του φιλέ μειώθηκε από 6,75 ίντσες σε 6 ίντσες
- Θεσπίστηκε χρονικό όριο 20 λεπτών για κάθε σετ
- Απαγορεύτηκε το finger spin
Το 1947, ο κανονισμός του σερβίς τροποποιήθηκε περαιτέρω, εισάγοντας την εκτόξευση της μπάλας από ανοιχτή παλάμη.
Νέα τεχνολογία ρακέτας και η άνοδος της Ασίας
Το 19ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Καλκούτα ήταν το πρώτο που διεξήχθη στην Ασία και μόλις το δεύτερο εκτός Ευρώπης (μετά το Κάιρο το 1939).
Σηματοδότησε επίσης τους πρώτους Ασιάτες Παγκόσμιους Πρωταθλητές, με τον Hiroji Sato από την Ιαπωνία να προκαλεί μία από τις μεγαλύτερες αισθήσεις στην ιστορία του αθλήματος στο απλό ανδρών, χρησιμοποιώντας ρακέτα με παχύ σφουγγάρι, μαγεύοντας τους αντιπάλους του.
Η καινοτομία διαδόθηκε γρήγορα, μέχρι το 1954 στο Λονδίνο, διεξήχθη ο πρώτος τελικός αποκλειστικά με σφουγγάρι, ανάμεσα στους Ichiro Ogimura (Ιαπωνία) και Tage Flisberg (Σουηδία). Έμεινε γνωστός ως ο «σιωπηλός τελικός», καθώς ο γνώριμος ήχος των παραδοσιακών ρακετών εξαφανίστηκε.
Το 1959, επιτεύχθηκε συμφωνία για τη τυποποίηση των ρακετών, με την κατάργηση του παχέος σφουγγαριού. Και το 1961, καθιερώθηκε ίδιο χρώμα και στις δύο πλευρές της ρακέτας.
Τροποποιήσεις στους κανονισμούς του σερβίς
Μεταξύ δεκαετίας 1960 και 1980, συμφωνήθηκαν περαιτέρω βελτιώσεις στο σερβίς, ξεκινώντας το 1967, με τον κανονισμό που όριζε ότι:
«Η μπάλα πρέπει να τοποθετείται στην παλάμη του ελεύθερου χεριού, το οποίο πρέπει να είναι ακίνητο, πάνω από το επίπεδο του τραπεζιού και να εκτοξεύεται σχεδόν κατακόρυφα, χωρίς περιστροφή».
Αυτό έθεσε τέλος στα λεγόμενα σερβίς κάτω από το τραπέζι.
Το 1983, το χτύπημα του ποδιού κατά το σερβίς κηρύχθηκε παράνομο, ενώ την ίδια χρονιά απαγορεύτηκε και το σερβίς με την πλάτη προς το τραπέζι, καθώς και το κατέβασμα της ρακέτας κάτω από την επιφάνεια του τραπεζιού.
Οποιοδήποτε χρώμα – αρκεί να είναι μαύρο (και κόκκινο)
Το 1983, άλλαξαν οι κανονισμοί ώστε η ρακέτα να έχει διακριτά διαφορετικά χρώματα σε κάθε πλευρά. Το 1985, τα χρώματα περιορίστηκαν σε κόκκινο και μαύρο.
Αυτό ίσχυε μέχρι το 2021, οπότε ορίστηκε ότι η μία πλευρά πρέπει να είναι μαύρη, ενώ η άλλη μπορεί να είναι κόκκινη, ροζ, μωβ ή πράσινη.
Ένα εντελώς νέο παιχνίδι με νέα μπάλα
Η νέα χιλιετία έφερε νέα μπάλα, καθώς η μπάλα 38mm αντικαταστάθηκε επίσημα από τη 40mm τον Οκτώβριο του 2000. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Σίδνεϊ 2000 ήταν η τελευταία μεγάλη διοργάνωση με την παλιά μπάλα.
Από το 2015, οι μπάλες κατασκευάζονται από πολυμερές υλικό αντί για σελουλόιντ, με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015 στο Σουζού να είναι το πρώτο που χρησιμοποίησε τη νέα μπάλα.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στην ιστοσελίδα της Table Tennis England.
